Mantry odgrywają znaczącą rolę w jodze. Często zaczynamy i kończymy praktykę intonowaniem mantry. Intonacja mantry może być także praktyką samą w sobie. Według Patañjalego intonowanie mantry OṂ ułatwia pozbycie się m.in. chorób, ociężałości, wątpliwości, braku skupienia, lenistwa oraz braku powściągliwości, które w praktyce jogi stanowią poważne przeszkody (YS 1.30). Autor Yogasūtr podkreśla jednak, że nie może to być intonowanie mechaniczne czy bezmyślne. Zaleca powtarzanie tej mantry w połączeniu z wnikaniem w jej znaczenie (YS. 1.28). Intonowaniu OṂ towarzyszyć powinno zatem odpowiednie skupienie.
Mantra może także odgrywać ważną rolę w praktykach oddechowych. Pochodząca zapewne z XVII wieku Gheraṇḍasaṁhitā dzieli nawet praktykę prāṇāyāmy na dwie grupy – wykonywane wraz z mantrą (sagarbha) oraz bez mantry (nigarbha). W przypadku tej pierwszej grupy autor tekstu zaleca, aby podczas wdechu przedmiotem medytacji była sylaba „a”, podczas zatrzymania oddechu sylaba „u”, zaś podczas wydechu sylaba „m”. W ten sposób w trakcie całego procesu praktykujący krok po kroku medytuje nad dźwiękami, z których składa się mantra OṂ. (GhS 5.47-5.51).
Więcej o mantrach przeczytasz w moim alfabecie jogi na portalu OMLINE. Zapraszam także na kurs poświęcony mantrom, który także znajduję się na tutaj