“Wewnętrznie skupiony [jogin] powinien patrzeć nieruchomym wzrokiem na mały przedmiot dopóki nie pojawią się łzy. [Ta praktyka] nazywana jest trāṭaka przez mędrców.” Tak praktykę trāṭaki opisuje Haṭhapradīpikā (2.31). Często tym małym przedmiotem, na którym skupiamy wzrok jest płomień świecy. Wówczas najlepiej praktykę tą stosować w zaciemnionym pomieszczeniu. Wpatrując się w płomień świecy staramy się nie mrugać oczami tak długo, jak to możliwe. Kiedy pojawią się łzy, zamykamy oczy i skupiamy się na mentalnym obrazie płomienia świecy, który przez jakiś czas będzie wyraźnie pojawiał się w naszym umyśle. W ten sposób oczyszczająca wzrok praktyka trāṭaki przechodzi płynnie w praktykę medytacyjną.
Haṭhapradīpikā twierdzi, że oprócz oczyszczania oczu trāṭaka pozwala przezwyciężyć zmęczenie i lenistwo. Gheraṇḍasaṃhitā dodaje, że dzięki niej łatwiej także uzyskać biegłość w praktyce śāmbhavīmudrā, a nawet posiąść intuicyjną percepcję przyszłości (divyadṛṣṭi) (1.53). Według niektórych współczesnych badań regularna praktyka trāṭaki może przyczyniać się także do zauważalnego obniżenia skurczowego ciśnienia krwi. Czasem zaleca się więc ją wraz z ćwiczeniami na redukcję stresu, zwiększoną aktywnością fizyczną oraz zdrowymi nawykami żywieniowymi.