Słowo bandha znaczy „wiązać”, „ograniczać”, „zamykać”. W praktyce jogi pojęcie to oznaczać będzie zatem „wiązanie”, „zamykanie” poprzez (fizyczne i energetyczne) uaktywnienie określonych partii ciała. W tradycji haṭhayogi stosowanie bandh jest integralną częścią praktykowania prāṇāyāmy i towarzyszą one zwykle zatrzymaniu oddechu – tzw. kumbhaka.
Podczas praktyki prāṇāyāmy stosuje się zwykle trzy rodzaje bandh:
Uḍḍīyāna bandha – polega na uaktywnieniu mięśni brzucha tak, aby lekko przesunął się on w kierunku kręgosłupa. Bandha ta stosowana jest na końcu kumbhaki oraz na początku wydechu.
Jālandhara bandha – polega na lekkim zaciśnięciu mięśni krtani przy jednoczesnym zbliżeniu lub dotknięciu brody do mostka. Stosowanie jej zaleca się podczas zatrzymania oddechu na wdechu (pūraka kumbhaka).
Mūla bandha – polega na ściśnięciu i lekkim podciągnięciu do góru mięśni krocza. Zwykle jednoczesnie delikatne naciska się piętą na krocze. dlatego zaleca się do tej praktyki przyjęcie pozycji siddhāsany.
Na początku praktyka prāṇāyāmy odbywa się zwykle bez zatrzymania oddechu. Dopiero z czasem i pod kierunkiem doświadczonego nauczyciela do praktyki wpradzana jest kumbhaka. Wówczas stosowanie tych trzech bandh jest obowiązkowe. Zapraszam do wspólnej praktyki prāṇāyāmy podczas moich warsztatów oraz online na platformie Omline