Haṭhapradīpikā radzi, by podczas praktyk oddechowych umysł był skupiony. Słowo, którego używa to manoyukta – zwrot trudny do przetłumaczenia na europejskie języki. „Manas” w Sanskrycie znaczy umysł. „Yukta” – pochodzi od rdzenia √yuj, który oznacza: łączyć, skupiać się, ale także zaprzęgać (np. konia do wozu). Co ciekawe, od rdzenia √yuj pochodzi także słowo „yoga”. A zatem kiedy przystępujemy do praktyk oddechowych, czy w ogóle do praktyki jogi, nasz umysł musi być skupiony, połączony czy zaprzęgnięty. Najprościej, aby tym punktem skupienia był nasz oddech właśnie. Wtedy dopiero praktyka będzie skuteczna.